Indiablog 2007 - Dag 31

Van 1 tot 31 augustus 2007 maken 30 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Wie of wat mag (niet) mee?

Onze laatste dag ging al heel vroeg van start. De vorige dag was eigenlijk gewoon in vandaag overgegaan. Om 00.50 zou onze vlucht terug naar Schiphol vertrekken. Het inchecken verliep behoorlijk vlot. Er waren slechts twee gevallen van ‘overgewicht’ (dwz dat er twee mensen waren die een valies hadden die meer woog dan 20 kilo) en dat probleem kon handig (via de handbagage) worden opgelost. Er moest dus niets in India achterblijven, alles mocht mooi weer mee naar huis, inclusief alle souvenirs die gekocht waren (het resultaat van heel wat ‘shop-werk’).
Daarop volgde de persoonlijke controle en de controle van de handbagage. Hier bleken dus wel problemen te zijn. Er werd een boarding pass ingehouden van iemand die – zo beweert de persoon zelf – zonder het te weten een mes in zijn EHBO-kit had zitten. Het mes werd afgenomen en zou in Schiphol teruggegeven worden. De ‘verdachte’ moest dicht bij de professor Broeckaert blijven om toch nog op het vliegtuig te kunnen stappen.
Een ander voorwerp moest uiteindelijk toch achterblijven in India. De steen waar lang geleden (de eerste dag van de zware tocht) een grapje mee was uitgehaald, had iemand als souvenir proberen mee te nemen naar België in zijn handbagage. De douane dacht daar echter anders over. Een zware steen is immers een gevaarlijk voorwerp. Op de – herhaaldelijk gestelde – vraag of de steen dan niet naar Schiphol meegenomen kon worden om daar opgehaald te worden zoals het mes, was het antwoord negatief. Een steen had volgens de ambtenaar geen waarde en emotionele waarde telde duidelijk niet mee. Zelfs toen er werd gezegd dat de steen helemaal vanuit het hoge Himalaya gebergte kwam, bleef de ambtenaar onvermurwbaar. Jammer maar helaas, de steen bleef achter in India.
Uiteindelijk mocht dan toch iedereen met de overgebleven handbagage – zonder steen – vertrekken uit India en vertrok onze vlucht tijdig richting Schiphol. Onderweg werden we alweer verwend met eten en drinken zoveel we wensten, een paar films en een beetje nachtrust. Een kleine acht uur later landden we zachtjes in Schiphol. Alles was vlot verlopen en we waren exact op tijd. 


Afscheid en weerzien

Op de luchthaven in New Delhi hadden we al afscheid genomen van Joris die een andere vlucht naar België nam. In Schiphol was het weer tijd voor afscheid. Enkelen onder ons namen immers de trein verder naar hun eindbestemming, enkelen werden al op de luchthaven opgehaald door hun geliefden en nog iemand anders vloog van Schiphol verder tot in Brussel. In stukjes en beetjes verbrokkelde onze grote groep. 



Voor diegenen die nog verder moesten tot in Leuven stond al een bus te wachten aan de uitgang van de luchthaven. We vertrokken voor de laatste trek richting België! En om iets voor negen passeerden we de grens: terug in eigen land! 



Het vrolijke gezang op de bus maakte dat onze terugrit nog sneller voorbijging en om 9.35 belandden we veilig op de Bodartparking in Leuven waar we een maand geleden vertrokken waren.
 




Op de parking stonden al ouders en vriend(innet)jes, broers en zussen klaar om ons op te wachten. Sommigen werden er zelfs van verdacht daar gewoon een maand te hebben gewacht. Een vrolijk weerzien en een kort maar krachtig afscheid maakte een eind aan onze schitterende reis.

Kleine terugblik en bedankje 

In deze maand hebben we heel verschillende delen van India mogen ontdekken, zien en beleven. Varanasi lijkt nu al bijzonder ver weg en het was een wereld van verschil met Amritsar of Delhi. Deze steden vielen dan weer in niets te vergelijken met Ladakh. We hadden evengoed telkens in een ander land kunnen zijn. India bleek bijzonder kleurrijk, verrassend en veelzijdig. Onmogelijk om zomaar een korte samenvatting te maken. Uit die bijzonder brede waaier hebben wij van een kleine selectie mogen proeven en ik denk dat we wel mogen stellen dat deze selectie bijzonder goed voor ons was uitgekiend en mooi aan ons werd gepresenteerd. Er is bijzonder weinig misgelopen, er is weinig weggevallen, we hebben veel gevarieerde dingen gezien, gehoord, meegemaakt, gedaan, gegeten, gedronken,… Een droomreis als intro in India dus eigenlijk. Een welgemeend woord van dank aan professor Broeckaert en Joris Gielen die deze reis voor ons mogelijk maakten, is hier dan ook zeker op zijn plaats! Proficiat voor het werk en de moeite die jullie geleverd hebben en dank omdat het allemaal zo mooi voor ons werd waar gemaakt!!

Kristien