Indiablog 2007 - Dag 29

Van 1 tot 31 augustus 2007 maken 30 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Terug naar Delhi

Om 5u.30 was het, voor de meesten onder ons, toch nog net iets te vroeg dag. Toch stond iedereen, gepakt en gezakt, op tijd klaar voor de terugvlucht naar Delhi. In de luchthavenhal was het een drukte van jewelste: de kleine luchthaven had twee vertrekvluchten tegelijk te verwerken en barstte uit haar voegen. Daarenboven bleek men hier veel strengere regels te hanteren wat betreft handbagage dan op de heenvlucht, zodat heel wat mensen onverwacht hun handbagage met de ruimbagage moesten meesturen. Na enkele hectische momenten zat iedereen uiteindelijk aan boord en konden we genieten van prachtige panorama’s over het Himalayagebergte. In Delhi vonden we alle bagage succesvol terug. Daarna ging het richting bus en begonnen we aan het eigenlijke programma van de dag.


Bahai

Eerst bezochten we de Lotustempel van de Bahai. Dit is een kleinere wereldreligie met wereldwijd ongeveer zes miljoen leden, waarvan twee miljoen in India. Zij zijn universalistisch van instelling en de openbaringen van de verschillende profeten van God, bijvoorbeeld Jezus, Mohammed, Boeddha en hun stichter Baha’u’allah, worden als evenwaardig erkend. 



Men streeft een geloof na dat verenigt in plaats van te verdelen, een geloof gericht op een persoonlijke transformatie en niet op het rituele. Dit komt tot uiting in de bijzondere architectuur van de tempel. 





Het algemeen ontwerp van een Bahai tempel voorziet in een centrale koepel, omgeven door negen ingangen, gesitueerd in een mooie groene omgeving. Deze tempel is ontworpen in de vorm van een lotusbloem met drie lagen bladeren. De ingangen zijn verwerkt in de buitenste bladlaag. Het ontwerp van de binnenzijde van de hal roept automatisch stilte op en richt de mens naar zijn innerlijke. De minimalistische aankleding van muren en zitbanken deed me onwillekeurig denken aan de stijl die men in Europa gebruikt in sommige moderne kerken om eenzelfde effect te bereiken. 





De groep kreeg een rondleiding met een Bahai gids en woonde een korte gebedsdienst bij, waarbij uit verschillende heilige boeken, onder andere de Bijbel, werd voorgelezen. Daarna bezochten we de aanpalende tentoonstelling over de inhoud en de geschiedenis van de Bahai.





Vervolgens stond de, iets verderop gelegen, ISKCON tempel op het programma. De Hare Krishna beweging is een in het westen redelijk bekende oosterse Nieuwe Religieuze Beweging. De tempel in Delhi is voor de beweging een van de belangrijkste tempels ter wereld. 





Nadat we ons middagmaal hadden genomen in het vegetarische restaurant van de tempel, bezochten we een Expo over het verhaal en de religieus-filosofische inhoud (in de Bahai-interpretatie) van de Bhagavad Gita. Dit werd gevolgd door een gesprek, annex vragenronde, met een aan de tempel verbonden devotee. Helaas kon op het moment van ons bezoek de eigenlijke tempelhal niet bezocht worden.


In verwachting van de Taj

We vatten met onze bus de lange rit aan naar Agra, een rit waarop we occasioneel karren getrokken door dromedarissen en een keer zelfs een olifant langs de weg konden zien. In Mathura werd even gepauzeerd, niet zozeer omdat dit de geboorteplaats van Krishna is, maar om ons avondmaal te nemen in een fast food restaurant. Nadien trokken we naar het Pastoraal Centrum van Agra, waar we overnachtten, in blijde verwachting van ‘de Taj’.


Rohalt