Indiablog 2007 - Dag 19

Van 1 tot 31 augustus 2007 maken 30 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Vandaag moesten we het Dreamland Hotel wel erg vroeg verlaten, al om half zes werden we aan de jeeps verwacht. Gelukkig had dat afgrijslijk vroege vertrek wel een héél noemenswaardige reden: we zouden vandaag de Dalai Lama ontmoeten. Nu ja, ontmoeten… we gingen uiteraard niet gezellig met hem op de koffie- en chaiklets, hij kwam spreken in een Tibetaans vluchtelingenkamp vlakbij Leh en wij kregen de kans om erbij te zijn.


Rock Werchter Ladakhi style

We kwamen aan op een gigantische grasweide waar het zo vroeg reeds op de koppen lopen was. De opgewonden stemming, de mensen die op de grond naar het podium zaten te kijken, de security die alles in goede banen probeerde te leiden… het had iets weg van een muziekfestival, ook al hadden de aanwezigen een iets spiritueler doel dan het bekijken van hun favoriete rockband.



Wij konden bijna helemaal vooraan zitten, wat ons een prachtig zicht opleverde op het spreekgestoelte waar de Dalai Lama zou plaatsnemen. Aangezien het wachten lang duurde en het – omwille van de hoogte – noodzakelijk was veel water te drinken, riep de natuur al snel voor enkelen onder ons. De toiletten bevonden zich aan de andere kant van de wei, wat ons meteen de kans gaf om de mensenmassa te bekijken. En kijken deden we, want nu zagen we pas echt hoe gigantisch veel volk er was, gehuld in traditionele kledij… prachtig om te zien. Een bewakingsagent vertrouwde ons achteraf toe dat er zo'n zestigduizend mensen aanwezig waren. De toiletten bleken helaas ook van het festivaltype, en zelfs erger dan dat, wat de pret wel enigszins drukte.


"We are all traumatised by suffering" (Dalai Lama)

Door ons toilet-avontuur hadden we het begin van de toespraak helaas gemist. De rest gaf ons echter nog meer dan genoeg stof tot nadenken. De Dalai Lama sprak over de Boeddha, verlichting, lijden, en nog zo veel meer. Door zijn boeiende woorden en charismatische uitstraling hing de hele weide aan zijn lippen.



Tussendoor werd er gechant, en de Dalai Lama zelf begeleidde ons in een aantal gebeds- en meditatieoefeningen. Intussen kregen velen onder ons toch wel moeite met het lange stilzitten en de ongemakkelijke houding. We waren duidelijk nog niet zo onthecht als de Dalai Lama via meditatie wou bereiken.



In de late voormiddag vertrok de Dalai Lama, en ook wij keerden terug naar het hotel voor een overheerlijk middagmaal.




"Bliss for all human beings"

In de namiddag zouden we door Leh wandelen. Helaas waren er een aantal mensen die zich ziek voelden of last hadden van de hoogte, en die dus in het hotel bleven om te rusten, waaronder ook ondergetekende. Gelukkig konden diegenen die wel meegingen ons 's avonds in geuren en kleuren over Leh vertellen.

De groep is eerst tot aan een stupa geklommen die ontstaan is als herkenningspunt om de weg te wijzen voor al wie naar Leh trok.



De mantra van deze stupa, een vredeswens, luidt "bliss for all human beings". Daarna maakte de groep een vermoeiende tocht via ontelbaar veel trapjes om naar een heel mooi versierde stupa te klimmen.



De gelukkigen vertelden ons over het prachtige uitzicht over Leh en de omringende bergen.





We sloten de dag af op ons inmiddels vertrouwde dakterras, genietend van elkaars gezelschap, goed eten en de kleurenpracht van de ondergaande zon boven de bergen.


Lize