Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

« Het regent, het regent…. Een beetje »

Opstaan! Het is weer half 9 en onze charmante dames, Ise en Lotte, komen ons weer wekken. Wonder boven wonder zien we, tot ieders grote verbazing, iets dat ons terug doet denken aan België. Onze regendansjes van de afgelopen dagen hebben vruchten afgeworpen en de hete stenen hebben plaats gemaakt voor enkele plasjes. Hopelijk kan dit eindelijk het begin aankondigen van drassige rijstvelden en alsnog de weg openen naar een mogelijke oogst voor de lokale bevolking.

“Een stapje dichter bij de verlichting”

Na de gouden granen en de rijkelijk vloeiende melk werden we getrakteerd op een pittige voormiddag Indische filosofie. Nog niet goed wakker werden we voorgesteld aan Dr. Ummajad. Hij dompelde ons onder in de leer van de klassieke Indische filosofie. Hierbij vertrok hij van de visie van de non-dualistische school en sprak hij over de rijke geschriften van Samkara.
Na het filosoferen konden we ons wenden tot een kopje thee of koffie met de  bijhorende koekjes.

“Varanasi met vis en Jack fruit”

India moet je zien, voelen, horen, ruiken, maar vooral ook proeven. Vandaag werd ons de gebruikelijke rijst aanboden aangevuld met Indische fishsticks, puree en exotische boontjes. De kers op de taart was een mysterieuze schaal gevuld met Jack fruit. Deze goudkleurige exotische vruchten trokken onze aandacht, de geur gaf er dat extra cachet aan.

“Woodstock 09”

Onze vriend Father Amal nam ons mee naar een speciale christelijke ashram. Dit is een soort commune waar mensen samenleven onder de geborgenheid van een charismatisch figuur. De leider van deze ashram was een katholieke priester die het licht op zijn eigenzinnige manier probeert te verspreiden. Hij past een verregaande vorm van inculturatie toe en kleedt zich dan ook als een ware goeroe. Zijn lange baard en zijn gebarentaal dragen hier zeer sterk toe bij. Op de foto spreekt hij een grote volkmassa toe.
Het doet sterk denken aan de charismatische beweging die ook in België voorkomt. Hier wordt ze echter ingepast in een typisch Indische context en wordt ze gekenmerkt door een zeer open en verscheiden beleving. Father Amal vertelde ons dat 99% van de aanwezigen waarschijnlijk hindoes waren die zich hier toch thuis voelen dankzij die open houding en de sterke gelijkenissen met het hindoeïsme.
Toen we aankwamen, werden we dadelijk geconfronteerd met festivalbeelden: de intense geuren, het luide en meeslepende gezang, de opgestoken armen en de grote massa mensen. Rijkelijk vloeiend gerstevocht was een van de enige ontbrekende elementen om het festivalgevoel compleet te maken.
De ashram lag op een prachtig domein met veel natuur. Father Amal vertelde ons dat er om en bij de 40 mentaal gehandicapten opgevangen worden. Daarnaast gaf het plaats aan een kapel en een ruimte om yoga te beoefenen.

“Jezus’ verhaal in India”

Na het bezoek aan de ashram trokken we met zijn allen naar de recente kathedraal (°1994) van Varanasi. Die is niet gebouwd volgens een typische kruisvorm, maar volgens een veelhoekig patroon. Hiermee tracht men aan te tonen dat het christendom openstaat voor de andere religies en deze respecteert.
Na een korte rondleiding in de kathedraal zelf werden we meegenomen naar de kelder waar er een educatieve tentoonstelling over het oude en het nieuwe testament te bezichten was. Hierdoor kan de gewone bevolking op een eenvoudige manier kennis maken met de verhalen uit de bijbel. Miniscule robotica, bewegende poppen, nepplanten, lichteffecten, bewegende vloeren, projecties en schilderwerk vormden de kelder om tot een mini-pretpark.

“Chips versus Indische zoetigheid”

Zoals het bij hun gastvrijheid past, werden we door onze Indische gastheren alweer eens goed in de watten gelegd. Chips, Indische zilveren pralines, limonade en fruitsap versierden de tafel van de bisschoppelijke residentie. Niet minder dan één zak chips en vijf dozen pralines werden door Father Amal onder ons verdeeld. Deze overvloedige zoetigheden deelden wij verder met enkele Indische schoolkinderen. Waarlijk, we raakten verzadigd en er schoten vele verpakkingen over... .

“De Grand Prix van Varanasi”

Na wat onenigheid over het aantal roepies dat nodig was om de verbruikte energie in de Indische benen te compenseren, konden we en masse vertrekken met de talloze riksja’s. Het was een hevige, maar rommelige start. De ene had meer gewicht bij aan overwinningdrang dan de andere, waardoor de riksjabestuurders aangevuurd werden om een tandje bij te steken en een versnelling hoger te schakelen. De spanning om er als eerste te raken was om te snijden. Remmen, indien aanwezig, werden zwaar op de proef gesteld; enkele stopborden, indien aanwezig, werden schaamteloos genegeerd en er vond een heuse krachtmeting plaats met de plaatselijke auto’s. Bellen, toeters, kettingen, zweet, stress, hitte, vakkundige rijstijl en pure moed lieten het beste in de riksjabestuurders naar boven komen. Enkele minuten later konden we dan ook, met een zekere opluchting, afstijgen van onze stalen rossen.

“Ganga inferno”

Van op een terrasje met lokale businessseats konden we toekijken hoe er een grootste ‘arti’ werd voorbereid. Dit is een religieus ritueel dat elke avond plaatsvindt aan de Main Gath van de godin Ganga, onder ons beter gekend als de rivier Ganges. Het ritueel wordt uitgevoerd ter ere van de genadevolle moeder Ganga, die al het leven rond haar mogelijk maakt. Daarom baden de pelgrims zich in deze rivier en nemen sommigen onder hen een flesje van deze genade mee naar huis.
Van op het verhoog konden we zien dat het spektakel vele kijklustigen, waaronder ook een groot aantal toeristen, lokte. De arti was een complex geheel van opeenvolgende handelingen die sterk op elkaar geleken. Deze werden begeleid door devotionele zang en kregen hun vorm door middel van vuur, bloemen, water, schelpen, wierook, gigantische kandelaars in de vorm van kerstbomen...  . Met de voorwerpen werden cirkelvormige bewegingen gemaakt, telkens in de vier windrichtingen en ondersteund door ritmische muziek. De brahmanen (de uitvoerders van het ritueel en tevens de priesterkaste) leken ware meesters van het vuur.
Het grote kleurenpalet, de vele symbolen, de  talrijke  mensen, en de gelukbrengende drijvende kaarsjes op de rivier creëerden een sprookjesachtige sfeer zoals we die in India al vaak hebben mogen ervaren... .

We gaan nu slapen en nemen afscheid van Frankie de gekko, Judocus de kikker, de familie Kakkerlak en de groot uitgevallen, maar toch charmante Winnie de muis die zo vriendelijk was ons een goede nacht toe te wensen.

Tine & Simon