Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Ook deze dag was weeral een lappendeken van impressies. 's Ochtends dompelde prof. Rama Sudhar Sing ons onder in de Ramayana. Hij gaf ons een overzicht van dit, ook voor  hedendaagse hindoes nog steeds belangrijke, epos. 

Tegen de middag verlieten we de oude Indische wereld van Sita en Rama en proefden we een stukje van het hedendaagse India. We brachten een bezoek aan één van de vele shoppingmalls die het moderne India rijk is. Deze malls schieten hier de laatste halve eeuw als paddestoelen uit de grond en staan symbool voor de Indische verwestering. Het contrast is groot: gisteren werden wij nog rondgeleid in de sobere plattelandsdorpjes, nu konden wij ons vergapen aan de vele westerse producten die de mall rijk is. Toch blijven wij, ook in India, westerlingen en schoven velen van ons aan voor een uitgebreide maaltijd in de Pizza Hut of de Mc Donalds.

Onze zwerftocht door Varanasi, de eeuwige stad van het Oosten bracht ons tot dichtbij (maar helaas niet in) de oude Kashi Vishwanath tempel. Kashi is, naast Benares, een veel gebruikte naam voor Varanasi. Vishwanath, wat heerser van het universum betekent, verwijst naar Shiva die in de mythologie en religie een belangrijke plaats inneemt. Getooid met een dak, bekleed met bijna een ton goud wordt deze tempel ook vaak de Gouden Tempel genoemd (niet te verwarren met deze in Amritsar, die we weldra zullen bezoeken).

Ondanks een uitgebreide controle en een tochtje door een wild piepende metaaldetector die hier een tweede leven leidde, bleek onze vrees bewaarheid te worden: de tempel bleek enkel toegankelijk voor hindoes. Gelukkig pasten we hier een mouw aan door aan de overkant van de straat op het eerste verdiep van een zijdewinkel door het raam een glimp van de tempel op te vangen. De enorme bedrijvigheid bevestigde de status van deze tempel als één van de belangrijkste in Varanasi. Hierna zetten we onze tocht voort door de slingerende straatjes van Benares. Zo kwamen we even later aan bij één van de meest heilige Ghats: de Manikarnika Ghat. Deze Ghat laten de toeristen veelal links liggen, maar voor hindoes is deze wel van grote betekenis. De Ghat is niet enkel een belangrijke crematieplaats, ook de schepping zou hier volgens de hindoes vele eeuwen geleden hebben plaatsgevonden. Vooral de god Vishnu treedt hier op de voorgrond. Wanneer hij, om de schepping te voltooien, mediteert aan de oevers van de Ganges, stroomt zijn zweet samen in een poel. Deze Kund is nog steeds te bewonderen in de buurt van de Ghat.

Satijn uit Varanasi

Even  later stonden we alweer in de volgende stoffenwinkel, ditmaal echter niet om een tempel te bezichtigen maar wel om een aanzienlijke bijdrage te leveren aan het bruto binnenlands product van India. Varanasi-zijde is wereldberoemd vanwege de speciale wijze waarop de stof geweven wordt. Het maken van één sari kan 15 dagen tot 8 jaar in beslag nemen. Het resultaat is dan ook adembenemend. We kregen een kleine rondleiding in een atelier dat gevestigd was op de benedenverdieping en een grotere rondleiding in de winkel boven waar we onze ogen de kost konden geven en de rupees konden laten rollen. Beladen en bepakt vertrokken we vervolgens terug naar onze thuishaven Nav Sadhana waar Father Amal ons al opwachtte voor onze laatste afspraak van de dag.

Missionaire activiteit in India

De lezing waarop Father Amal ons trakteerde, behandelde de verbazend oude aanwezigheid van het christendom in India. Reeds in de eerste eeuw na Christus bleken Sint-Thomas en Sint-Bartholomeus de zijderoute en handelsroutes naar India te hebben gevolgd om er hun boodschap te verkondigen. Velen volgden hun voorbeeld maar de missionering begon pas echt met de komst van de Portugezen, de Nederlanders, de Fransen en tenslotte de Britten. Waar het oorspronkelijk voornamelijk ging om het dopen van de plaatselijke bevolking, verschoof de aandacht van de christelijke gemeenschappen geleidelijk aan naar het voorzien van sociaal-economische ondersteuning van de plaatselijke bevolking. Father Amal houdt in de school die we al gisteren bezochten deze traditie in ere.

Zo voorzien ze in onderwijs, medische ondersteuning, awareness-programma’s en veel meer. De organisatie richt zich op de allerzwaksten. Alle kinderen maar in het bijzonder blinde, dove, stomme en gehandicapte kinderen kunnen allen terecht in het Saint John College.
Zo eindigt onze eerste week op het subcontinent. We kijken al reikhalzend uit naar de tweede.

Jonathan Debeer en  Laura Tack

P.s. Na ons bezoek aan de Gurdwara de eerste dag zijn we nu ook gesignaleerd op de blog van de Sikh-gemeenschap van Delhi. We thank our magnificent hosts and are looking forward to paying a second visit to them August 17th.