Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Cultureel hoogstandje

De dag begon met een lezing van prof. Rana P.B. Singh waarin hij ons de complexiteit van het Hindoeisme probeerde bij te brengen. Het werd algauw duidelijk dat de theorie, zoals wij ze al bestudeerd hadden, helemaal niet overeenkomt met wat in de praktijk leeft. De betekenis van de term ‘Hindoe’ in het westen is heel nauw, terwijl er eigenlijk net zoveel vormen van Hindoeisme zijn als er praktiserende Hindoes zijn. Naast de geleerde Brahmanen zijn er veel andere gelovigen die elk met hun eigen accenten in hun familietradities staan. Hij sneed enkele kernelementen aan van het Hindoeisme en bood ons op een heel enthousiaste manier een kritische blik op het Hindoeisme in al zijn facetten . Na een korte theepauze dompelde hij ons onder in de religieuze rijkdom van Varanasi. Een bezoek aan deze eeuwige stad kan een vijftig dagen durende pelgrimage doorheen gans India vervangen. Varanasi, ook wel Benares genoemd, biedt de mogelijkheid tot vele invullingen. Om het met de woorden van professor Singh te zeggen: “ It is the city of light, the city of delight, the city of plight, the city of might, the city of sight and the city of right”. Met dit citaat werd de lezing dan ook afgesloten.
In de namiddag wisselden de twee groepen hun programma van gisteren.

Nieuwe Hindoe Tempels Varanasi

Nadat wij, groep 1, gisteren in Sarnath een eerder boeddhistische insteek voorgeschoteld kregen, mochten we vandaag de nieuwe Hindoetempels in Varanasi bezoeken. Het is de eerste keer dat wij ons begaven in het hart van Varanasi, waar het verkeer nog redelijk meevalt, naar Indianormen natuurlijk. De eerste tempel die we bezochten is de Bharat Mata Tempel, ingehuldigd door Mahatma Ghandi in 1936 als teken van de eenheid binnen India. Een tempel die niet specifiek aan een god gewijd is, maar symbool staat voor het toen opkomende nationalisme. Enkele postkaartjes werden hier aangekocht, maar of die nog zullen verstuurd worden, is een vraagteken.
Terug op de bus, reden we door naar de Durga tempel die gebouwd is op een zeer groot waterreservoir. Het verhaal vertelt dat Durga na haar overwinning op de demon, daar uitgerust heeft. Ter ere van haar is deze tempel gebouwd tijdens de 18e eeuw in een typische Noord-Indische stijl. Daarna gingen we verder naar de Tulsi Manas tempel waar we verhalen uit het Ramayana-epos uitgebeeld zagen door mechanische popjes. Op deze manier kan men de ongeletterden deze verhalen meegeven. Ook de Sankat Mochan Tempel werd door ons bezocht. Hier konden we voor het eerst de apen ongestoord in hun heiligdom zien.

Als laatste bezochten we de Nieuwe Kashi Viswanath Tempel die te vinden is binnen de universiteit van Varanasi. Een enorm groot domein waar verschillende faculteiten te vinden zijn. Na even kennis te hebben gemaakt met een paar studenten die ons kwamen aanspreken, zijn we richting Nav Sadhana vertrokken waar het veelbelovende culturele avondprogramma op ons te wachten stond.

Bezoek aan de ‘wieg van het Boeddhisme’

Deze namiddag was het onze beurt om te proeven van het Boeddhisme in Sarnath, de stad waar de vier Nobele Waarheden voor het eerst verkondigd werden. Het menu was gevarieerd. Als voorgerecht kregen we het archeologisch museum voorgeschoteld, waar naast het leeuwenbeeld ook een wereldberoemd beeld van Boeddha, daterend uit de Guptaperiode (5de-6de eeuw na Christus ), erg gesmaakt werd. Vervolgens genoten we van een Tibetaanse tempel. De felle kleuren van de muurschilderingen met hun typisch boeddhistische filosofie spraken velen tot de verbeelding. Toch kwam dit klooster in het hartje van de Indische stad bevreemdend over. Verder stond een bezoek aan een tempel op ons menu waarin het leven van Boeddha visueel afgebeeld stond en waar een beroemde boom staat, die een nazaat is van de boom waaronder hij de Verlichting bereikte. Op deze plaats zou hij volgens de traditie zijn leer voor het eerst verkondigd hebben aan vijf volgelingen. Dit gesprek wordt er visueel uitgebeeld.

Als kers op de taart kregen we de site te zien van wat zeker 1000 jaar lang een heel belangrijk boeddhistisch kloostercentrum is geweest. Keizer Ashoka bouwde er in de derde eeuw voor Christus een immense stoepa van 15,24m ter ere van Boeddha. Onder hem kwam dit centrum tot bloei en kreeg het de officiële erkenning als hoofdstad van Boeddhisme. In de drukke straatjes vol met kraampjes en opdringerige marktkramers maakten sommigen onder ons ook kennis met de kunst van het afdingen.

Indian-Flemish cultural programme and supper

Deze avond zag er anders uit dan andere avonden. We werden verwacht in de feestzaal van de school voor een culturele avond. Toen we aankwamen waren we aangenaam verrast door hun welkomstceremonie. Een voor één mochten we naar binnen gaan en kregen van traditioneel geklede Indische studenten een tilak op ons voorhoofd en een roos. Daarna gingen we door een soort erehaag van alle andere applaudisserende studenten. Vandaag was het blijkbaar een feestdag waarop de broers en zussen elkaar vieren. Als teken van hun liefde en met de vraag voor bescherming geven de zussen symbolisch een armbandje aan hun broers. Nu wilden ze dit feest samen met ons vieren en gaven ons allemaal zo’n bandje.

Totaal verbouwereerd namen we plaats en werden we ondergedompeld in een magische wereld vol dans en muziek. We zagen klassieke, semi-klassieke en volksdansen en ook een indrukwekkende solo van hun leraar. Alle dansen werden opgevrolijkt door zowel typische Noord-Indische als Zuid-Indische live-muziek. We genoten met volle teugen van het kleurrijk tafereel. Maar daar bleef het niet bij. Ze wilden ook kennis maken met onze westerse cultuur. Professor Broeckaert nam het voortouw en bracht onverwachts een fantastische one-man-show. Daarna was het onze beurt. Gelukkig hadden we wat geoefend en met zijn allen zongen we een vierstemmig lied en een lied in canon.

Na een warm applaus van beide zijden werden we uitgenodigd voor een gezamelijk walking dinner in Indian style. Het was het ideale moment om contact te leggen met de studenten. Eerst wat verlegen, maar daarna heel enthousiast leerden we elkaar wat Hindi en Nederlands. We aten samen en er werd volop gedanst en gefeest. Wij probeerden hun ingewikkelde handbewegingen uit, terwijl zij de jigg en de macarena inoefenden. De sfeer zat er goed in, het was een zalige ervaring voor ons allen. Morgen moeten we er vroeg uit om de Ghats aan de oever van de Ganges te bezoeken, dus namen we al vroeg afscheid van onze nieuwe vrienden. Moe en badend in het zweet, maar heel tevreden, kropen we allemaal onder ons muskietennet. Klaar voor een nieuwe dag.

Suzanne Spillebeen en Lotte Beernaert