Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Een ongewone dag...

Na een lange nacht stond ons een heerlijk ontbijt te wachten, maar dit was niet het enige. Hanne had immers de leeftijdgrens van de tienerjaren overschreden waardoor de medewerkers van Nav Sadhana de zaal hadden opgefleurd met een zelfgemaakte verjaardagsposter. Ook wij hadden Hanne niet vergeten en gaven haar een toepasselijk geschenk: Belgische koekjes en een CD met Indische muziek .

We begonnen onze ochtend met het bekijken van een DVD geproducet in Nav Sadhana. Deze filmfragmenten gingen over klassieke Indische dans en volksdans. Wat we hierin vooral vernieuwend vonden was het feit dat vanuit een andere invalshoek werd gekeken naar bijbelse thema’s. De muziek onderlijnde het verhaal maar de mimiek en talrijke details maakten het geheel compleet. Ondanks de zware armbanden zorgden de danseressen er steeds voor het geheel sierlijk te houden.

Vervolgens brachten vijf studenten, namelijk Liesbeth, Lukas, Tanja, Tine Wintmolders en Hans Van Eyghen, hun presentaties. Iedere student heeft immers de opdracht en verantwoordelijkheid gekregen om één (deel van een) dag of één fenomeen waarmee we worden geconfronteerd tijdens deze studiereis inhoudelijk voor te bereiden. Deze korte, informele presentatie frist de inhoud van de reisgids nog eens op en is een goede leiddraad bij de bezoeken.

Omdat de groep zo groot is, wordt hij in twee gesplitst en bezoeken we afwisselend enkele bezienswaardigheden.

Sarnath

Sarnath ligt op zo’n 12 kilometer ten noordoosten van Varanasi. Een spannende minibusrit in het Indisch verkeer leidde ons hiernaartoe. Dat Indiërs het niet zo nauw nemen met verkeersregels of ze toch veel vrijer interpreteren, kan wel gezegd worden! Gelukkig loodste onze chauffeur ons veilig doorheen het verkeer. Door de raampjes zagen we vanalles: varkens die in het midden van de stad in het vuilnis wroetelden, koeien die het verkeer nog meer ophielden, kraampjes van allerlei slag...

Sarnath staat bekend als de plaats waar boeddha na zijn verlichting, zijn eerste redevoering hield. Hier ontmoette hij ook zijn leerlingen. Hierdoor is deze stad uitgegroeid tot een waar bedvaartsoord voor boeddhisten van over de gehele wereld. Sarnath werd pas in de 19^e eeuw herontdekt door archeologische opgravingen nadat het in de 5-6^e eeuw in verval was geraakt. We bezochten het kunsthistorische museum waar we enkele prachtstukjes uit de verloren tijd van Ashoka konden aanschouwen, waaronder het leeuwenkapitel van de zuil. De leeuw representeert het koningschap van boeddha. Vandaag vinden we de kop met vier leeuwen ook nog altijd terug op het Indische geld. Het is uitgegroeid tot het nationaal symbool van India.

Daarna staken we de straat over (geen sinecure in India) en bezochten de archeloogische site. Hier stond vroeger een soort boeddhistische universiteit avant la lettre waarvan nu enkel nog het ‘grondplan’ overblijft. De zuil van Ashoka en een stupa zijn nog altijd te aanschouwen.

Hierna bezochten we nog enkele nieuwe boeddhistische tempels in de buurt. Dit is een trekpleister voor het boeddhistisch geloof en alle strekkingen zijn hier dan ook aanwezig. In één tempel waren alle aziatische talen vertegenwoordigd rondom een vijgenboom. Volgens het verhaal bereikte boeddha onder deze bomensoort de verlichting. Uit deze boom te Bodhgaya werd een loot overgebracht naar Sri Lanka door nakomelingen van Ashoka. De oprichter van deze nieuwe tempel haalde uit deze boom een stek naar Sarnath. In een Tibetaanse tempel iets verderop kregen we al een voorsmaakje van wat we van het boeddhisme in Ladakh mochten verwachten. De Tibetaanse gong op de achtergrond klonk uitnodigend...

We hadden nog wat vrije tijd om rond te kuieren en om onze nieuwe verworven afdingvaardigheden te oefenen. Sommigen van ons betaalden dan ook wat teveel voor hun drank, maar oefening baart dan ook enige kunst en de volgende fles zal zeker aan de juiste prijs worden aangekocht! Ondertussen bezochten we ook nog een jaintempel.

Hindoe tempels in Varanasi

Met ongeveer 900.000 inwoners en rond de 200.000 pelgrims per dag is Varanasi één van de drukste steden van India. De stad telt talrijke hindoetempels verspreid over het hele gebied. De heilige tempels van Varanasi zijn zelfs de meest bezochte in heel India. Deze middag maakten we uitgebreid kennis met zowel de architectuur, de inhoud als de sfeer in de hindoeïstische tempels. Allereerst bezochten we de Bharat Mata tempel. Deze tempel is gebouwd ter ere van de menselijke manifestatie van India, ook wel Moeder India of Bharat Mata genoemd. Binnenin de tempel lag er een reusachtige reliëfkaart van India, gemaakt uit marmer.

Na een korte rit door de drukte van de Indiase straten kwamen we aan bij de Durga tempel. Binnenin heerste een drukte van talrijke pelgrims die een offer brachten en aan het bidden waren. Vervolgens gingen we als een ware pelgrim op blote voeten - wat niet zo vanzelfsprekkend is omwille van de hitte van de straten - naar de Tulsi Manas tempel. Als voorlaatste bezichtigden we de Sankat Mochan tempel. De talrijke apen die van deze tempel hun thuis hebben gemaakt, kunnen we in verband brengen met de god Hanuman die in deze tempel wordt vereerd. De apengod Hanuman is een hindoeïstische godheid die de god Rama heeft geholpen bij de redding van zijn vrouw Sita uit de handen van Ravana, de koning van Rakshasas. Er wordt beweerd dat het rood-oranjeachtig pigment de god Hanuman tevreden stelt. Daarom wordt de beeltenis van Hanuman vaak bedekt met dit poeder – het zogenaamde kumkum - en nadien ook ter hoogte van het derde oog op het voorhoofd van de gelovigen aangebracht. Enkele studenten kregen een stip.

Ons bezoek aan de tempels eindigde met een bezoek aan de prachtige en grote Kashi Viswanath tempel die in de buurt ligt van de Banares Hindoe Universiteit. Tijdens ons flitsbezoek was er net een Guru of Indiase leermeerster een speech aan het geven in het Hindi, gevolgd door een aantal religieuze liederen, bhajans genaamd.

Moe maar heel tevreden keerden we naar het centrum terug waar we de mensen van de andere groep voor het avondeten vervoegden. Hier wachtte ons nog een extra verjaardagsgeschenk: een ijsje! Dit schonk ons niet alleen afkoeling maar ook de energie om nog even voor het slapengaan het zangoptreden van morgen voor te bereiden.

Jovita Van Haver en Ise De Smet