Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Het opstaan

« COFFEE COFFEE ! » Zo werden we deze ochtend rond zes uur door de vriendelijke drankverkopers gewekt. Niet veel later daagde ook een verkoper op met het ontbijt. Een omelet met daarbij twee boterhammen en een klein zakje ketchup. Een ontbijt dat zeer welkom was na wat voor sommigen een goede nachtrust was en voor anderen een iets te koude. Het duurde dan ook niet lang voor onze verkoper niet enkel zijn bakje met omeletten uitverkocht had en hij op bestelling moest beginnen werken. Niet enkel het ontbijt lieten we ons smaken, ook het uitzicht was adembenemend. Net uit bed in de deuropening gaan staan en rijstvelden zien zover het oog reikt met daarin af en toe mensen, huizen of eerder hutjes en koeien is niet iets wat je elke ochtend beleeft. Niet veel later reden we opnieuw stedelijk gebied in waar de bevolkingsdichtheid toenam, de huizen terug iets steviger leken en de afvalbergen opnieuw groter werden.






Aankomst in Varanasi

Na een laatste tussenhalte kwamen we in Varanasi aan waar Fr. Amal ons met enkele trawanten stond op te wachten. We kregen allemaal een bloemenketting van hem, die we zo min mogelijk probeerden stuk te maken bij het dragen van onze bagage. Hierna moesten we gewoon Fr. Amal volgen . Dit volgen in een overvol station bleek toch iets moeilijker dan we dachten, waardoor we al snel in één lange rij achter elkaar aanwurmden. Op straat aangekomen stond de toeristenbus die ons naar Nav Sadhana zou brengen al klaar. Tijdens deze korte trip werden we opnieuw geconfronteerd met het toch wel armoedige leven in de stad en de chaos van het verkeer waarbij de toeter steeds veel belangrijker blijkt dan verkeersregels.




Nav Sadhana

Bij onze aankomst in Nav Sadhana bevonden we ons plots in een heel andere wereld. Het centrum is denk ik door velen al na één dag tot het Indisch paradijs uitgeroepen. Dit pastoraal centrum, dat aan een dans en muziekcollege verbonden is, heeft een magnifieke tuin met grote paden overdekt door bomen. De mooie grote gebouwen van het centrum liggen verspreid in deze tuin. Wij bezetten momenteel het gebouw met de gastenkamers die toch een zekere luxe hebben. Met twee op een kamer met ventilator en een eigen badkamer gaan we niet vaak meer tegenkomen. Het zal een week genieten worden. Na het bekijken van de kamers was het tijd voor ontbijt, opnieuw. Door het vroege opstaan was ons besef van tijd al een beetje aangetast. Ditmaal was het ontbijt zelfs met cornflakes, waarschijnlijk speciaal voor ons aangebracht.






Rondleiding

Na het ontbijt stelde Fr. Paul, de directeur van het centrum, ons voor aan zijn medewerkers, die ons allemaal zullen verder helpen deze week. Daarop volgde een korte rondleiding door het centrum. We kregen hun eigen opnamestudio te zien, mét bijhorend winkeltje. Ook de kerk en de klaslokalen konden we bezichtigen. In het eerste klaslokaal dat we binnenvielen was een zangles bezig. We kregen dadelijk een kleine demonstratie en ook wij gaven het beste van onszelf door een notenbalk te zingen. Het werd dadelijk duidelijk dat we een groep godsdienstwetenschappers op excursie zijn in plaats van een koor op uitstap. Na nog een les literatuur onveilig te maken, werden we naar de dansles geleid. Ook hier kregen we een kleine demonstratie die ons pijnlijk deed beseffen dat de dansinitiatie later deze week niet van een leien dakje zal lopen.

 



Namiddag

Na het middagmaal kregen we even tijd om tot rust te komen in onze kamers en de bagage uit te pakken. Mensen kropen onder de douches (een emmer die je uitkapt over je hoofd), muggennetten werden opgehangen en kamers werden geïnspecteerd op extra bewoners. De kikker die daarbij werd gevonden, was de spectaculairste ontdekking van de dag. Nadat iedereen genoeg was uitgerust volgde er een zeer interessante lezing van Fr. Paul over Hindutva. Een probleem in India waarover we jullie veel meer kunnen vertellen bij onze terugkomst. Ook nu vloog de tijd voorbij en was het weer tijd om te eten. Ondertussen lijken we hier niet veel anders te doen. Opnieuw werd er de grootste moeite voor ons gedaan. Jaja, we kregen echte Belgische frietjes met daarbij rijst, curry, pasta en kip. Tijdens deze maaltijd rees toch ook weer de twijfel op over of India nu wel écht het land is waar we zoveel gewicht gaan verliezen. Zo belanden we bij de avond met nog een zangmoment in groep. We willen de Indische zangers en zangeressen volgende keer wanneer we ze zien echt proberen te imponeren.






Hoop voor de nacht

Terwijl er nog enkelen op het dakterras zitten te kaarten, wordt het toch stilaan tijd om te gaan slapen. Het belooft een rustige lange nacht te worden (we mogen uitslapen tot 9 uur) en samen met alle mensen hier hopen we ook op de typische regen van de moesson die tot nu toe uitbleef.