Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Lamayuru-Chilling tocht

Het grote avontuur begint !

Deze ochtend waren we al vroeg uit de veren. Het wekteam komt ons pas om 7u wekken, maar enkele stresskippen zijn al vroeger in de weer om nog de laatste hand te leggen aan hun bagage. Wat nemen we mee op tocht en wat laten we in Leh achter? Voor sommigen een zwaar dilemma. Om 7u30 krijgen we nog een kloek ontbijt – omelet met heerlijke tomaat – om aan de “zware tocht” te beginnen. Eindelijk is het zover: de trekking door de woeste bergen begint. Jammer genoeg zijn er nog enkele twijfels: is iedereen nog wel in goede gezondheid? Maïteh moest helaas beslissen met de lichte tocht mee te gaan, waardoor Ben alsnog ons team kan vervoegen. Ook Ise voelt zich niet lekker en rust nog een dag uit in Leh, om ons hopelijk morgen in Wanlu te vervoegen.



Eens de valiezen gepakt breekt het moment aan waarop de twee teams afscheid van elkaar nemen voor zeven dagen. Een emotioneel moment, tot de bikkelharde prof. Broeckaert de knoop doorhakt – al meen ik ook op zijn wang een traantje te bespeuren.

De rit naar onze eerste kampplaats

In drie jeeps vertrekken we met zeventien richting Lamayuru, een rit van een kleine vijf uur. Gelukkig voor de dames, die schijnbaar nog steeds de effecten van diamox voelen en regelmatig een sanitaire stop kunnen gebruiken, stoppen we een drietal keer onderweg. In het eerste deel volgen we grotendeels de Indusvallei waar we meerdere malen verrast zijn door de grote militaire aanwezigheid omwille van het aanslepende grensconflict tussen India en Pakistan rond de staat Kashmir. We stoppen eerst aan de samenvloeiing van de Zanskar en de Indus, twee rivieren die door de eeuwen heen een diep dal hebben gekliefd tussen de bergen. Een tweede stop nemen we kort erna aan het klooster van Basgo, bekend om haar Maitreya Boeddha beelden en haar verleden als koninklijk bastion (ondermeer in de 17^e eeuw).





Het ene, kleinere beeld kunnen we bezichtigen en lijkt zeer oud te zijn. In de andere tempel kunnen we echter niet binnen, omdat de monnik van dienst naar een ontmoeting met de Dalai Lama moet, zoals ook de meeste andere monniken uit andere kloosters. Binnen de groep ontstaan de eerste vermoedens dat er een ‘mol’ in het spel zit. Er wordt ons echter beloofd dat we deze tempel nog kunnen bezoeken op de terugweg. Een derde stop nemen we in een klein dorpje waarvan de naam ons onbekend blijft, om ons lunchpakket te verorberen in een lokaal restaurant. Een sandwich, eitje, gekookt patatje, banaan en reep chocola sterken ons voor de rit die volgt. Voor de drank moeten we echter dertig roepies teveel betalen... Slaat de mol een tweede keer toe, of worden de ‘rijke westerlingen’ weer mooi afgeperst door de lokale bevolking? De laatste noemenswaardige hindernis voor we onze bestemming bereiken is een politiecontrole waar we ons visumnummer moeten opgeven. Ben Bax (of moet ik zeggen: de mol?), blijkt zijn paspoort in Leh vergeten te zijn. In de hoop dat de politie er niet achter komt dat we voor hem een vals nummer verzinnen, rijden we verder tot Lamayuru in onze comfortabele jeeps met rug- en achterwerkmassage.



Het kamp van de blauwvoeten

In Lamayuru staan de mooie blauwe tentjes al op ons te wachten en installeren we ons per twee. We kiezen onze tent heel strategisch op basis van de info van prof. Broeckaert over de kwestie vanuit welke hoek een aanval van sneeuwluipaarden het meest plausibel is. Vier stoere bonken vatten post aan het beekje en houden de wacht, of misschien is het toch maar een flauw excuus om in het wild te kaarten?

Een eerste verkenningstocht

Na een theetje en enkele heerlijke chupti, een soort gefrituurde groente, beslissen we toch nog een lokale berg te beklimmen. Waarom doen we anders de zware tocht? Eerst bezoeken we het prachtig klooster, dat zowel binnen als buiten zeer kleurrijke muurschilderingen heeft volgens het algemeen stramien.



Buiten houden vier beschermgoden voor de vier windrichtingen de wacht, en zien we het ‘wiel van het leven’ waarin het wereldbeeld van de boeddhisten duidelijk wordt. Binnen zien we vele beelden van lama’s, boeddha’s en boddhisatva’s. Er hangen ook twee gigantische thanka’s – de iconen van het Tibetaans boeddhisme, zeg maar – die helaas slechts één keer per jaar ontvouwd worden en de gevel van het ganse complex bedekken. We voelen ons nog fit en klimmen dus verder tot de top van de berg, waar enkele westerlingen in stilte mediteren. Het prachtige uitzicht is slechts een voorproefje van wat ons de komende dagen te wachten staat, maar nu reeds genieten we met volle teugen.



Eens terug beneden heeft iedereen wat vrije tijd, die de meesten gebruiken om te profiteren van deze oase van rust, die na drie drukke weken toch wel meer dan welkom is! Deze rust wordt onderbroken als plots een herder met drie levensechte yaks opduikt en iedereen wildenthousiast een kijkje komt nemen.

Rond 19u krijgen we een overheerlijk avondmaal met kaarslicht geserveerd, met soep, hoofdgerecht en dessert!



Er heerst een gezellige en gelaten sfeer in de groep – ook al vermoeden sommigen nog steeds dat er een mol in het spel zit – en we keuvelen nog wat na rond een kaarsje. De meesten kruipen al vroeg onder de wol, want morgen staan we om zes uur op om aan onze eerste echte wandeltocht te beginnen!

Avontuurlijke groetjes,
Bruno

Likir-Khalatse tocht

Het afscheid

Na een stevig ontbijt zwaaien we om 8u30 onze vriendjes en vriendinnetjes die de Lamayuru-Alchi tocht aanvatten, uit. Zelf leggen we met jeeps het eerste stuk van onze Likir-Khalatse tocht af.
 

 
Deze tocht werd door de plaatselijke touroperator tot babytrek omgedoopt - al stellen wij ons eerlijk gezegd vragen naar wat hier met het concept baby bedoeld wordt. Wij zijn alvast niet van plan om met een fopspeen in de mond, bepamperd op handen en voeten de helling op te kruipen en menen dat een stel volwassen benen en hele stevige knieschijven en de nodige stijg- en daalcapaciteiten -eventueel ondersteund door trekkingstokken – onontbeerlijk zijn.


Jeeptocht

Onder begeleiding van een dramatisch strijkorkest en enkele zoetgevooisde hindistemmen die ritmisch uit de luidsprekers in onze jeep weerklinken, slingeren we doorheen het berglandschap. Zo verlaten we het meer verstedelijkte gebied rond Leh en rijden een desolaat woestijngebied binnen. We genieten van de okergele bergkammen, die scherp afsteken tegen de witbewolkte azuurblauwe lucht en merken hier en daar enkele dorpjes op in de nabijheid van oases.


Camping “Gamp Chow Palace”

Na een rit van om en bij de twee uur vangen we een eerste glimp van onze kampeerplaats op. De naam Gamp Chow Palace klinkt alvast veelbelovend. Terwijl wij genieten van een heerlijk en uitgebreid lunchpakket worden de tenten in de boomgaard van het domein opgezet. Een palace is onze verblijfplaats van deze nacht echter niet. Paradijselijk is het daarentegen zeker.



Vanonder de abrikozenbomen en tussen de bloemenvelden in hebben we een mooi uitzicht over een groene vallei met tarwevelden.


Likir Gompa

Na iets meer dan een uur stevig klimmen bereiken we de bleke gebouwen van de Likir gompa. Dit klooster, dat aan de Gelugpasekte toebehoort, werd in 1165 gesticht. De huidige gebouwen zijn twee eeuwen oud en herbergen vandaag zo'n zeventig à tachtig monniken. Wij treffen bij onze aankomst echter een leeg klooster aan. De monniken die er normaal resideren, volgen op het moment van ons bezoek onderricht bij Zijne Heiligheid de Dalai Lama, die in deze dagen een bezoek brengt aan Leh en omstreken. Het is trouwens de jongere broer van deze Dalai Lama die aan het hoofd staat van de gompa in Likir. Zijn troon is ondergebracht in de algemene vergaderzaal van het klooster. In de oude gebedshal treffen we naast een beeld van de Avalokiteshvara boeddha, met de typerende elf hoofden en duizend armen, ook interessante muurschilderingen aan. Enkele schilderingen beelden voorschriften uit van de levens- en kledingswijze van de lama's. In het aangrenzende museum zijn enkele oude thanka's te bezichtigen. We vinden er verder een amalgaam aan objecten, gaande van zegels, over muntstukken, tot juwelen en een wapenuitrusting.



Onder het wakende oog van de metershoge gouden Maitreya boeddha, die op een platform in de nabijheid van het klooster werd gebeeldhouwd, spannen we onze bergschoenen opnieuw aan en zetten de afdaling in.



Er staat ons een ruwe doortocht door een rotsige valei te wachten. Met veel moed vatten we deze moeilijke terugtocht aan. Het niet alledaagse landschap is een mooie beloning voor onze inspanningen.




Genieten van de avondrust

Bij aankomst op de kampplaats wordt ons eerst thee aangeboden.



Daarna hebben we een uurtje vrij. Velen rusten uit, anderen houden hun persoonlijke reisnotities bij of schetsen wat in de boomgaard. Intussen maken de mensen van de reisorganisatie het avondmaal klaar en kunnen we tegen 19 uur aanschuiven voor het eten. Nadien amuseren we onszelf met enkele spelletjes. We gaan in het donker op zoek naar onze tent en worden daarbij overdonderd door een prachtige sterrenhemel.

Laura