Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

India is en blijft een land vol (onverwachte) verrassingen. En dat was ook vandaag niet anders!

Onze aankomst in Amritsar

Na onze laatste rit in de nachttrein kwamen we met een vertraging van ander half uur in Amritsar aan. De ene had deze nacht al wat luxueuzer doorgebracht dan de andere. Het is namelijk niet vanzelfsprekend om voor vijfendertig mensen een ticket in eenzelfde wagon te boeken. Tot nu toe was dat steeds gelukt maar dit keer lagen we in meerdere groepjes verspreid over de trein.

In Amritsar aangekomen kwam er een busje ons oppikken om ons en onze bagage naar een van de gasthuizen nabij de gouden tempel te brengen. Ter plaatse gearriveerd, kregen we te horen dat onze reservering was geannuleerd. Baf, daar stonden we dan met z’n allen. Maar niet getreurd, zoals het een goede Indiareiziger past, bleven we optimistisch en sloten we even de ogen, nabij onze stapels valiezen, in afwachting van goed nieuws. En ja hoor, terwijl de helft van de groep de slaap uit zijn ogen zat te wrijven, kregen we te horen dat alles in orde zou worden gebracht en dat we een aantal kamers zouden kunnen krijgen. De jongens kregen vier kamers en de meisjes die mochten voor de gezelligheid allemaal samen slapen.

Amritsar en haar prachtige Gouden Tempel

Het sikhisme kent, net zoals vele religies overigens, verschillende plaatsen van aanbidding. De belangrijkste is de Harimandir Sahib of de Gouden Tempel gelegen in Amritsar. De Gouden Tempel is een relatief bescheiden tempel: niet al te groot en lager gelegen dan de andere gebouwen. De tempel ligt in het midden van een grote waterbassin, ook wel Amritsar genaamd - wat letterlijk ‘poel van nectar’ betekent. Guru Arjan, de vijfde van een reeks van tien Gurus, sprak bij de bouw van de Gouden Tempel de wens uit dat de tempel open moest staan voor alle mensen en een teken moest zijn van bescheidenheid. Om zo veel mogelijk mensen te kunnen verwelkomen, heeft de tempel zelfs vier ingangen.  Aangezien we vlakbij deze reusachtige en oogverblindende tempel verblijven, kunnen we vandaag en morgen enkele rituelen van dichtbij meemaken. 

Net voor de lunch krijgen we even de tijd om al even in de overbevolkte en smalle straatjes op zoek te gaan naar enkele souvenirtjes of een laat ontbijtje. Anderen frissen zich op en nog enkelen proberen nog even te rusten. De vermoeidheid begint na vijftien dagen bij sommigen de kop op te steken en de enkelen die vroegtijdig victorie kraaiden dat ze nog niet door krampen of diaree werden geplaagd, moeten nu hun woorden terug nemen. Gelukkig is er in ons schema voldoende tijd en ruimte om even te rusten.

Samen eten met duizenden mensen

Met duizenden andere pelgrims eten we deze middag samen, zittend op de vloer van de Guru-ka Langar. Deze gemeenschappelijke maaltijd die aan iedereen - onafhankelijk van ras, kaste, leeftijd, religie of sekse - wordt aangeboden is voor sikhs heel belangrijk aangezien zij geloven in een universele gelijkheid van alle mensen voor God. Op het menu staan linzen en chappati. We zitten in lange rijen naast elkaar en enkele mannen verdelen het voedsel in grote emmers.

Na de maaltijd sprak een van de sikhs ons aan en gaf ons een korte rondleiding in en rond de keukens. Duizenden vrijwilligers zijn in de weer om dagelijks zo’n vijf à tienduizend maaltijden te bereiden. Dagelijks worden zo’n honderdduizend monden gevoed en daar zijn ongelofelijk veel handen voor nodig. Deze ‘maaltijd’dienst wordt ook wel seva of onbaatzuchtige dienstverlening genoemd. De grote keuken die reeds vierhonderd vijftig jaar bestaat, is vierentwintig uur per dag open en biedt om de drie uur een ander vegetarisch gerecht aan. Dit zijn cijfers om de ogen bij open te trekken! Enkele studenten kregen de unieke kans om ook even hun kookkunsten te tonen en een chappati klaar te maken en/of even te roeren in een van de grote kookpotten. We zijn er allen van overtuigd dat om dit te verwezenlijken niet alleen veel handen maar ook veel organisatietalent nodig zijn.

Dolk en metalen armbanden

Na de lunch die niet iedereen goed bevallen is, kregen we opnieuw tijd om nog even uit te rusten. De meeste studenten vervolledigden hun souvenircollectie voor hun geliefde familie en vrienden. De typische souvenirs van Amritsar zijn heel toepasselijk de kirban of dolk en de kara of metalen armbanden. Deze twee elementen zijn namelijk heel typisch voor sikhs. Iedere sikh die een tulband draagt en ook tot de zogenaamde khalsa behoort, moet vijf uiterlijke kentekenen of de vijf K’s dragen en bepaalde gedragsregels volgen.

Onze kennis wordt uitgebreid door de presentatie van Laura die even terug refereert naar wat we in Mathura en Vrindavan hebben gezien en de betekenis daarvan terug even bovenhaalt.  Hannelore en Hans Mannaerts hebben het vervolgens uitgebreid over het sikhisme.

Wanneer we ’s avonds vrij mogen kiezen waar we eten, verkiezen de meesten onder ons om toch naar de pizzeria of andere westerse aangelegenheden te gaan. De ‘ideale’ maaltijd om weer energie op te doen voor de volgende dagen.

Het avondritueel

We sluiten de avond af door toe te kijken hoe de Adi Granth of het heilige boek in een indrukwekkend ritueel naar zijn nachtelijke rustplaats wordt gebracht. Duizenden proberen de draagstoel waarop het boek vervoerd wordt enkele meters te dragen. Twee snelle mannen onder ons – meer bepaald Jeremie en Bruno - die voldoende geduld hadden om te wachten in de lange rijen vol drummende mensen , slaagden erin om toch even de draagstoel enkele meters op hun gespierde schouders verder te dragen.

Het valt op dat de sfeer hier heel ontspannen is. Mensen spreken ons aan, lachen naar ons, zwaaien en gaan heel spontaan met ons in gesprek. Die gesprekken zorgen voor heel interessante en boeiende verhalen.

Wanneer we het Gouden Tempel complex ’s avonds verlaten en naar onze kamers trekken, valt het op hoeveel duizenden pelgrims de nacht niet alleen in de gasthuizen maar vooral ook op de vloer doorbrengen. Ze slapen overal verspreid over het hele tempelcomplex,  tot zelfs in de inkomhal in ons gastenverblijf.

Aangezien we morgenvroeg, reeds voor de haan kraait, om 3u15 klaar moeten staan om naar het ochtendritueel te gaan kijken, duik ik snel mijn bed in.

Slaapwel!

Jovita Van Haver