Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

Krishna Janmasthami

Dankzij de hevige regenbui van gisterenavond is het vannacht serieus afgekoeld. Dit heeft de meesten onder ons een goede nachtrust bezorgd, zodat we vandaag weer een mooie dag tegemoet gaan! Voor de hindoes is het een heel speciale dag vandaag: ‘Krisna Janmasthami’ of de herdenking van de geboorte van de hindoegod Krishna. Volgens de legende is Krishna in Mathura geboren om de demon Kamsa uit de weg te ruimen. Zijn hele kindertijd verbleef Krishna in Vrindavan, waardoor de stad een belangrijke betekenis heeft voor de hindoes. We krijgen vandaag de kans om dit aan den lijve te ondervinden!

Vooraleer we de stad intrekken, krijgen we een typisch  Indisch ontbijt voorgeschoteld. Voor het eerst moeten we toegeven dat het echt heerlijk is! De gedachte aan een heerlijke pistolet of een gewone boterham is vandaag ver weg. Je ziet maar weer: alles went, zelfs rijst als ontbijt. Dit ontbijt is nog om een tweede reden memorabel: hét raadsel van Professor Broeckaert wordt opgelost! Enkele dagen geleden had hij een raadsel de groep ingestuurd, met als inzet een overheerlijk ijsje. Na menige slapeloze nachten heb ik zelf de groep van het lijden verlost en kan ik beginnen dromen van het ijsje! Ik moet echter plechtig beloven het antwoord niet prijs te geven, dus helaas kan ik ook jullie niet tot de ingewijden toelaten.

Radhe Radhe

Vanmorgen staat een verkenning van de stad op het programma en een bezoek aan enkele tempels. Net zoals Varanasi bestaat het centrum van Vrindavan uit een wirwar van kleine steegjes. Al bij onze eerste stappen worden we in de devotionele sfeer meegesleurd, die in de hele stad hangt. Overal wordt ons enthousiast ‘Radhe Radhe!’ toegeroepen. Deze begroeting is afgeleid van Radha, de geliefde van Krishna. Het is immers maar dankzij Radha dat Krishna zijn eigenheid verwerft. We antwoorden dus met evenveel enthousiasme: Radhe Radhe!

In de tempels geven we onze ogen en oren de kost. De geboorte van Krishna wordt met veel vuur en vol overgave herdacht: luide muziek en tromgeroffel, aanbidding, verering en allerhande offers. Het is leuk om te zien hoe feestdagen hier worden beleefd en gevierd. We zullen hier met kerstmis bij ons nog wel eens aan terugdenken!

Vrindavan is echter niet enkel de stad van Krishna, maar ook van de apen. Professor Broeckaert had ons op voorhand gewaarschuwd voor deze kleine ‘onschuldige’ diertjes. Ze lijken op het eerste zicht heel schattig (en kunnen velen ook vertederen!), maar zijn verzot op brillen, rugzakken en alles  dat zich ook maar een beetje binnen hun bereik bevindt. Hoewel we dit eerst moeilijk konden geloven, blijkt het niet overdreven. Waar je ook maar kijkt, vind je er, tot op de daken en in de tempels.

Na deze beestige ervaring is het tijd voor een lekker middagmaal. Net zoals gisterenavond eten we weer met zijn allen in een groot vierkant op de grond, echt gezellig!

Hé, ho, span die wagen aan!

Helaas moeten we ook deze stad weer verlaten. De kleine steegjes zorgen echter voor een probleem: de bus geraakt niet tot aan de ashram. Maar geen nood, tot onze grote verbazing komen er vier karren aangereden, getrokken door vier ossen. Een kleine overschatting van onze begeleiders, menen we in eerste instantie, want zoveel bagage hebben we nu ook weer niet bij. Al snel blijkt echter dat het geen vergissing is. Wij moeten immers zelf ook op de karren kruipen. In de regen, op een houten kar, op heel hobbelige en modderige wegen en overal begroet worden. Jawel, op en top India! Hoewel ons tedere achterwerk er anders over denkt, genieten wij wel van deze tocht.

De bus brengt ons tenslotte naar het station van Mathura, waar we de nachttrein nemen naar Amritsar. Dit is op zich al een belevenis, maar vandaag wordt het extra spannend. We zitten voor het eerst verspreid over zes verschillende wagons en moeten dus zelf onze plaatsen zien te vinden. Bij de verdeling van de tickets bemerken we de eerste tekenen van inculturatie. Het kastensysteem lijkt ook in de groep zijn weg te hebben gevonden. Twee gelukkigen zullen de nacht doorbrengen in eerste klas, terwijl een andere groep zich moet tevreden stellen met een plaatsje in de ‘sleepers’ (goedgevulde wagons zonder ramen of bekleding). Na twee weken avontuur kunnen we ook dat wel aan!

Om af te sluiten kan ik alle ongeruste ouders geruststellen: iedereen zit veilig en wel op de trein.

Slaapwel!

Bénédicte Bosmans