Indiablog

Van 1 tot 31 augustus maken 32 studenten van de Faculteit Theologie (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...

We zitten hier in de Guest House van de Gurudwara Rakab Ganj in Delhi, waar we ons klaarmaken voor onze eerste nacht in India. Na een rollercoaster van gevoelens, verwachtingen, stressuitbarstingen en euforiën zijn we eindelijk in India.

Die rollercoaster begon zo ongeveer iets meer dan een jaar geleden, toen we die ene ochtend van de inschrijvingen – sommigen al om 5u 's morgens – ons organiseerden om de inschrijvingen vlot te laten verlopen. Niet iedereen die mee wou is mee, sommigen zijn zelfs halverwege of vlak voor de eindmeet nog afgehaakt, maar het grootste deel is er geraakt. De sfeer is goed, ook al weten we eigenlijk niet echt wat er ons te wachten staat, ondanks de uitgebreide voorbereidingen.

Die voorbereidingen hebben, samen met de verhalen van vorige jaren, verschillende verwachtingen doen ontstaan over de reis : sommigen verwachten er niet te veel van, zodat het alleen maar kan meevallen, anderen hebben intens uitgeleefd naar vanochtend en hebben er een hevige voorbereiding opzitten. We verwachten ons in ieder geval aan warm weer, pikant eten, veel religies en enthousiast Engels.


Vertrek in Zaventem

Vanochtend was het vroeg, kwart na zeven was de afspraak en we weten dat dat bij de start van zo’n onderneming allerminst twintig na mag worden. Dat we wat gestresseerd waren voor deze heuse onderneming, hielp natuurlijk ook om op tijd te komen. Sommigen namen zelfs voor de eerste keer het vliegtuig, over een luchtdoop gesproken! In Zaventem had de Belgische bureaucratie weinig moeite met onze onschuldige tronies en het inchecken op vlucht 9w 0299 richting Delhi ging relatief vlot.







Eens we onze juiste plaatsen hadden gevonden op het vliegtuig en begonnen met de verkenning van het tv’tje dat we ter beschikking hadden – jaja, met touchscreen – werden we overdonderd door een overdosis aan spelletjes, liedjes en het beste uit Holly en Bolly (wood). Reken daarbij nog de gratis drankjes en de ruime beenruimte, afhankelijk van de voorbuur, en we waren gereed voor een vlucht van acht uur. We verlieten de open hemel van Brussel en genietend van het uitzicht vlogen we het Belgische luchtruim uit.


Jet Airways 9w 0299

De vlucht verliep erg rustig, tot we na vier uur vliegen onze eerste Indisch aandoende maaltijd voorgeschoteld kregen: rijst met pikante kruiden en een potje yoghurt om onze ontvlamde mond te blussen. Na de maaltijd werd duidelijk dat de grootste – en enige – storm zich afspeelde in onze magen. Zware turbulentie zorgde voor lange wachtrijen aan de vliegtuigtoiletten.






Delhi

Na ruim acht uur, volgens de Indian Stretchable Time berekend, landden we in Delhi, door de airco nog in het ongewisse gelaten over de weersomstandigheden buiten. Het uitstappen bracht ons op de eerste en meest directe manier in contact met het subcontinent waar we de volgende maand vertoeven. De warmte voelde aan als een milde sauna en de eerste vraag die bij ieder van ons opkwam, was of die warmte veroorzaakt werd door de uitdraaiende vliegtuigmotor, of we dit de volgende weken konden verwachten. Het antwoord liet niet lang op zich wachten, onze hoop verdween meer en meer met elke trede van het trapje aan het vliegtuig.

Na de Indiase bureaucratie gepasseerd te zijn, die lang niet zo gerust was in onze onschuldige blikken als de Belgische, maakten we onze bagage op om hem in de bus naar de gurdwara te steken. Tijdens de busrit – die volgens professor Broeckaert nog redelijk vlot verliep – ontmoetten we voor het eerst het Indiase verkeer : brommertjes op de autostrade waar twee personen op zaten, de typische en kleurrijke camions en het getuut kwamen ons snel tegemoet.







Zo, na deze eerste dag, maken we ons nu maar klaar voor onze eerste nacht, morgen moeten we weer vroeg op en het aloude Indische gezegde luidt : Not on time is no koffiekoeken for you.

Groetjes (vooral aan Sigrid en Joni)
De Indiareizigers

Hans Mannaerts