Indiablog 2012 - Dag 29
Van 21 januari tot 19 februari 2012 maken 21 studenten van de Faculteit Theologie en Religiewetenschappen (KU Leuven) een studiereis doorheen India. Tijdens de reis zullen ze uitgebreid kennismaken met de religieuze rijkdom van dit fascinerende subcontinent. Op deze blog brengen zij dagelijks verslag uit van hun ervaringen...
Om hun belevenissen ook via facebook te volgen, klik op 
Dag 29 - Zaterdag 18 februari 2012
Onze laatste dag
Het geluid van de wekker kwam veel te vroeg. Om 4u speelden de eerste deuntjes al en riep father Amal ons toe dat onze bagage klaar moest staan. Omdat de meesten nog sliepen, ontwaakte er hier en daar, samen met de slapende in kwestie, een ochtendhumeur. Je kan het je al voorstellen, een zolderkamer met 15 vrouwen die een ochtendhumeur hebben! Uiteindelijk raakten we toch allemaal uit bed en kregen we tot onze verbazing heel veel lekkere koekjes. Samen met de thee deden die ons zodanig deugd dat we helemaal klaar stonden voor de lange tocht die we af te leggen hadden. Iedereen probeerde tijdens de rit een beetje te slapen, wat de ene persoon al beter lukte dan de andere. Degenen die net als ik wakker waren, zullen ook wel gemerkt hebben hoe de rust van de bergen weer overging in de drukte die zo kenmerkend is voor de Indische steden. De zon scheen hier opnieuw, en zo probeerden we nog een laatste keer van de zalige Indische zon te genieten.
Na een lange rit van zes en een half uur kwamen we aan in de luchthaven van Bagdogra. Eerst gingen we hier eten in een restaurant. Daar merkten we al snel hoeveel duurder het eten in de luchthaven was! Sommigen dachten hier hun laatste echte Indische maaltijd te genieten, anderen droomden luidop van het westerse eten. Een uurtje later konden we aan boord gaan en vlogen we in 2 uur naar Delhi.
Het vliegtuig viel beter mee dan verwacht en de tijd ging snel. Velen haalden hier de verloren uurtjes van de ochtend in. Dit was ook wel nodig want eenmaal in Delhi aangekomen, moesten we tot 1u20 wachten om aan boord te gaan van het volgende vliegtuig dat ons naar Nederland zou brengen! Acht uur wachten dus! Op alle mogelijke manieren probeerden we de tijd te verdrijven. Ons grootste doel was: ons geld op doen. De een kocht nog wat souveniers, de ander veggie-burgers. Sommigen gaven zich over aan McDonalds of aan pizza. Enkelen waagden zich zelfs aan de reukjes in de tax free shops. Ook speelden we spelletjes als Uno en Zenuwen. Als laatste redmiddel haalden we een boek boven dat al onze levensvragen beloofde te beantwoorden! We vielen van de ene verbazing in de andere omwille van de wijze antwoorden die we kregen … Zo vloog de tijd alsnog voorbij en voor we er erg in hadden mochten we instappen. Onze laatste trek richting het thuisfont kon beginnen …
Eveline
