Indiablog 2012 - Dag 28

Snik, het einde nadert!
Het avontuur zit er bijna op! Vandaag genoten we nog een laatste keer van de prachtige natuur en de rijke culturele en spirituele identiteit van Sikkim.

’s Ochtends ontmoetten we elkaar aan de ingang van het (echt luxueuze!) hotel. Onze batterijen waren weer volledig opgeladen na een verfrissende douche en een goede nachtrust. Een korte wandeling bracht ons bij de hut waar we ook gisteren gegeten hadden, maar nu scheen het zonnetje en mochten we buiten ontbijten. We kregen een super-de-luxe ontbijt met brood, pannenkoeken, eieren en thee. Voor de zoetebekken onder ons was er honing en confituur.

Yuksom verkennen
Na het ontbijt vertrokken we te voet richting ‘Coronation Throne’. Tijdens deze korte wandeling passeerden we langs één van de vele heilige meren in Sikkim. Iets verderop smolt ons hart toen we een koppel hun pasgeboren baby zagen masseren en wassen met olie. Na tien minuten wandelen bereikten we de befaamde troon. Deze site symboliseert het ontstaan van het koninkrijk Sikkim. Het was namelijk op deze plek dat drie lama’s de eerste koning van Sikkim, Phuntsok Namgyal, hebben gekroond. Dit gebeurde in 1642 en de koning kreeg toen de titel ‘Choygal’ wat ‘koning’ betekent. Rond de troon hingen vele gebedsvlaggetjes en er stond ook een grote gebedsmolen die in beweging werd gehouden door een oude man. Eén enkele rode rhododendron stond al in bloei – de rhododendron staat bekend als de staatsboom van Sikkim. Na het korte bezoek aan de troon zetten we onze wandeling voort naar het Dubdi klooster. Dit klooster staat bekend als het eerste Tibetaans boeddhistisch klooster in heel Sikkim. Onderweg stopten we nog even voor … wat shopping. De meisjes kochten sokken, donsschoentjes en wanten en de jongens –stoer als ze zijn– ‘veroverden’ enkele messen. Na drie kwartier stappen bereikten we het klooster dat ook getroffen was door de aardbeving van september. Jammer genoeg was het gesloten wegens instortingsgevaar. We kwamen nog even op adem op de bankjes of in het gras en genoten van het heerlijk zonnetje.

Een half uur wandelen bracht ons terug naar de hut waar de lunch ons al stond op te wachten. We startten met een zoetzuur soepje en kregen na de soep enkele deegrollen met groenten in, bloemkoolroosjes en wortelen. Afsluiten deden we met een kopje thee met wat citroen of limoen in.

De allerlaatste uitstap
Om twee uur vertrokken we met enkele jeeps naar het dorpje Tashiding. We arriveerden aan een charmant huis waar we de nacht zouden doorbrengen. Eerst dropten we onze bagage en daarna vertrokken we weer met de jeeps naar het klooster van Tashiding. Dit klooster staat bekend als het hart van alle kloosters in Sikkim. Er wordt verteld dat reeds het aanschouwen van dit klooster een belangrijke zegening betekent. Ieder jaar vindt er een beroemd festival, Bhumchu, plaats. Daarvoor komen duizenden boeddhisten naar het klooster. Vorig jaar werd de plek trouwens bezocht door de dalai lama, die er 3 dagen mediteerde. We trokken onze schoenen uit en zetten ons in het gebouw. De aanwezige monniken baden en zongen, waarbij ze geregeld ook muziek maakten op trompetten, trommels en rinkelinstrumenten. Het klonk allemaal heel bevreemdend, maar het had ook iets kalmerend.

Daarna maakten we een wandeling rond het klooster. We zagen verschillende stupa’s waar asse van belangrijke boeddhistische lama’s in bewaard worden. Ook de asse van één van de vorige vorige dalai lama's wordt er in een stupa bewaard. Alle monumenten waren rijkelijk versierd met graveerwerk. Die graveringen zijn allemaal van de hand van één man die, jammer genoeg, net niet aanwezig was. Deze man blijkt al meer dan veertig jaar de graveringen rond het klooster te verzorgen. Tashiding is een heilige plek omwille van zijn centrale ligging in Sikkim. Tashiding bevindt zich ook in het middelpunt van de vier belangrijke heilige grotten van Sikkim. We bezochten een kleinere meditatie grot in de onmiddellijke nabijheid van het klooster.

Bedankt!
De jeeps brachten ons veilig terug naar het huis waar we verblijven. Om half zeven ‘vierden’ we ons ‘laatste avondmaal’. Ook nu werden we weer verwend met soep, rijst, curry, koude groentjes zoals komkommer en tomaat, boontjes, bloemkool en thee. Na het avondeten was het tijd voor de bedankingen. Allereerst bedankte professor Broeckaert de trekkingstaff (gidsen, kok en personeel) omdat ze zo goed voor ons hebben gezorgd. Daarna bedankte hij father Amal die zo vriendelijk was om met ons mee op reis te gaan. Father Amal bedankte op zijn beurt professor Broeckaert door hem een sjaal cadeau te geven. Ook de studenten bedankten professor Broeckaert met een speech en een speciaal cadeau: overeenkomstig zijn bijnaam -professor 'Bird'– gaven wij hem een speelgoedvogel! Na het avondeten babbelden we nog wat gezellig na, al trokken we het niet al te lang. Morgen moeten we namelijk om vier uur opstaan!

Kathleen