Indiablog 2012 - Dag 15

Opstaan!
We worden gewekt om half zeven door een luid ‘Opstaan’ van Evelien. De meesten wassen zich nog snel even en pakken de laatste spullen in. We eten ons ontbijt met veel smaak op. In ons achterhoofd speelt immers het idee dat dit misschien wel eens het laatste eerder westerse ontbijt zou kunnen zijn. Voordat we de bus instappen, worden we nog samengeroepen door father Paul. Hij bedankt ons voor onze komst en drukt zijn appreciatie voor onze groep uit. Hij kijkt er naar uit om ons eventueel weer te zien in België. Professor Broeckaert ontvangt nog een sjaal, wat hier in India een uitdrukking lijkt te zijn van verwelkoming of dank.



Op de sjaal staat een pauw afgebeeld, wat – naast het respect voor het oprechte gebaar – toch ook voor de nodige mopjes en hilariteit zorgt. Later op de dag krijgt Jessica, die als achternaam ‘De Pauw’ draagt, deze sjaal van professor Broeckaert. Wanneer de tijd gekomen is om de bus op te stappen, blijkt dat er nog enkele kledingsstukken op de wasdraad zijn blijven hangen... Gelukkig zijn er meerdere ogen om er op toe te zien dat alles wordt meegenomen. Een zekere S.H. haalt opgelucht adem wanneer ze zich net op tijd herinnert dat haar warme trui voor Sikkim nog in de badkamer te drogen hangt …

Onderweg...
Alle 22 nemen we plaats in de spiksplinternieuwe bus mét tv en airco. Maar India blijft India... Dvd’s zijn niet aanwezig, de airco staat niet helemaal op punt en na een kwartier blijkt dat we moeten stoppen bij de garage omdat de richtingaanwijzers het niet doen. Het euvel lijkt echter snel verholpen en de meesten onder ons kunnen ondertussen al wel glimlachen om deze Indiase levensstijl.

Tijdens de busrit probeert de meerderheid een beetje slaap in te halen. Dit is echter buiten professor Broeckaert gerekend die ons een nieuw raadsel voorschotelt. Er worden enkele creatieve oplossingen bedacht maar niemand weet het juiste antwoord te vinden. Rond elf uur stoppen we bij een wegrestaurant. Onze honger wordt gestild en sommigen genieten van een Indiaas pintje.







Tijdens de rest van de busrit wordt er veel gebabbeld, er worden kruiswoordraadsels opgelost en er wordt veel gelezen. We genieten ook van het voorbijglijdende landschap. De meestal dorre vlaktes gaan langzaamaan over in een groener gebied met palmbomen, irrigatiekanaaltjes op de velden en kleine dorpjes. Het is ook opvallend dat alle vrachtwagens een roestbruine kleur hebben en dat er vaak enkele passagiers bovenop de lading zitten.



De rust in Bodhgaya
Na een zestal uren rijden, komen we aan in Bodhgaya. Hier overnachten we in de gastenverblijven van de Japanse tempel. We slapen met twee op een kamer mét douche. Na acht dagen met dezelfde persoon op één kamer worden er nu nieuwe duo’s gevormd, wat er voor zorgt dat we elkaar steeds beter leren kennen.
Na het uitpakken en opfrissen, vertrekken we naar de site Bodhgaya. We bekijken eerst de Mahabodhi tempel en de bodhi boom. Die staan op de plek waar de Siddharta (de latere Boeddha) de verlichting bereikte.





Iedereen is aangenaam verrast door de serene sfeer die er heerst: geen mensen die je aanklampen om vanalles en nog wat te verkopen, vele pelgrims die een ommegang doen rond de tempel en veel groen. Daarna gaan we nog langs de zes andere belangrijke plaatsen op de site. De Boeddha zou immers tijdens de weken nadat hij de verlichting bereikte nog andere meditatieve handelingen hebben gesteld. Hij zou bijvoorbeeld een week lang niet met de ogen geknipperd hebben (nu aangeduid met een tempel), hij zou een loopmeditatie gehouden hebben (waar nu stenen lotusbloemen te zien zijn) en een meditatie bij het Mucalindameer. Dit meer is impressionant en ontzettend rustgevend. Wat een ervaring!

Juwelen, eten en een vechtpartij
Daarna hebben we een uur en half vrije tijd. De dorst wordt gelest en de winkelstraatjes verkend. We verzamelen terug voor het avondmaal aan een Thais restaurant. Terwijl we wachten op ‘de jongens’, speelt er zich voor onze ogen een heuse vechtpartij af. De meningen over het hoe en het waarom lopen uiteen: van dronkenschap tot een bankoverval. Na een tiental minuten komt er een bewapende politiemacht aangereden. Wij gaan wijselijk wat verderop staan...
We besluiten een ander restaurant uit te kiezen. Dat blijkt een goede beslissing! Iedereen geniet van ravioli, pasta, een Tibetaanse hamburger of ander lekkers. En als afsluiter een pannenkoek met banaan, choco of honing.



Iedereen ligt nu vredig te slapen en ook ik zal straks dromen van de indrukwekkende Mahabodhitempel, de typische boeddhistische klankschalen én het kleurrijke Tibetaanse restaurant.

Eva