Indiablog 2012

Beste vrienden van het thuisland,

Onze dag begon al vroeg, want onze trein naar Brussel-Zuid vertrok om 05.07u. Natuurlijk zag iedereen er beeldig uit !



In Brussel-Zuid zelf moesten we ons verzamelen in twee groepen en moesten we doen alsof we elkaar niet kenden (we hadden immers individuele tickets geboekt en geen duur groepsticket). Dat was echter niet het enige spannende moment. Velen hadden stress om te laat te komen; we waren ook allemaal heel moe en daarbovenop zaten we ook nog eens onbewust in de Silent wagon, waardoor de Nederlanders kwaad werden omwille van onze lawaaierige verschijning. In Schiphol aangekomen, waren we een beetje verbaasd over de vele technische snufjes daar. We moesten bijvoorbeeld zelf onze bagage wegen en een ticket printen, wat ik persoonlijk al behoorlijk moeilijk vond.



Ook bij de douane bezaten ze apparaten die ons nogal vreemd voorkwamen. We moesten in een soort koker gaan staan en onze armen in de lucht zwaaien. Dit was uiteraard geen zicht ! In de gate aangekomen, beweerden velen onder ons ‘de Indische lucht al te ruiken’. Bij het instappen in het vliegtuig namen de zenuwen bij iedereen nog wat toe – al verminderden ze sterk toen we zagen dat we elk een eigen tv’tje tot onze beschikking hadden en dat het redelijk westers eten nog heel goed smaakte. We kregen bijvoorbeeld kip met een zoetzuur pikant sausje, een vegetarische pannenkoek, een pistoleke met kaas en een lekker nagerecht dat bestond uit yoghurt, rode vruchten en een crumble.



Op de vlucht zelf ging ieder op zijn beurt wel eens de benen strekken en werden er foto’s getrokken door professor Broeckaert en Mieke. Niemand stond daar echt voor te springen, maar duty called, :).

Eenmaal in Delhi geland, waren we opgelucht, maar … al vlug namen de zenuwen opnieuw toe : we gingen immers voor het eerst voet op Indische bodem zetten !! Op de luchthaven viel ons vooral op dat er overal tapijt lag, wat we eigenlijk niet zo hygiënisch vonden. Ook waren we een beetje bang van de douane : zij keken o zo streng en ze namen alles ook heel serieus. Op en tot bureaucraten dus ! Toen we uit de luchthaven kwamen, overviel ons de geur en de smog van Delhi. We werden hartelijk verwelkomd met bloemenkranzen. Het was een nieuwe wereld die op ons afkwam, waar we een beetje stil van werden, … of kwam dit door de vermoeidheid?



We kregen onmiddellijk te maken met een ‘vervelende’ Indiase gewoonte : de bus (die vast zat in het drukke verkeer rond de luchthaven) was veel te laat. Ons geduld werd dus al direct op de proef gesteld, wat – eerlijk is eerlijk – soms wel gepaard ging met heel wat gezucht.




Na de busrit kwamen we in de Gurdwara aan, waar we nog thee en koekjes kregen.






Na een lange vermoeiende dag gaan we eindelijk slapen.

Evelien